Search

21 Ekim 2012 Pazar

Günce..♥ 65

Bugün bir soru sordum kendime "Neden yazıyorum ki?" Sonra düşündüm de aslında tek bir sebebi var "Kendim için."
Evet kendim için yazıyorum çünkü yazmak bana da iyi geliyor. Gidip birilerinin yüzüne söyleyemediklerimi buraya yazıyorum. Sevinçlerimi, üzüntülerimi, şaşkınlıklarımı, kızgınlıklarımı ve bıkkınlıklarımı. Yazmalıyım, çünkü yazmazsam her şey kötüye gider gibi hissediyorum. Ha bloga yazmışım, ha her zamanki siyah kaplı defterime fark etmiyor. Tek fark burada düşüncelerim birilerinin kulağına gidebiliyorken, siyah kaplı defterimde gizli kalıyor. Ama sonuç olarak ben yazıyorum ya, onun için fark etmiyor. 
Aslına bakarsanız duygularımı yazarak anlatmaya o kadar alıştım ki bir şeyler yazmazsam kendimi kötü hissediyorum. Gün sonunda bilgisayarı açıp bir kaç cümle yazmak mutlu ediyor beni. Üç dört gün üst üste yazamazsam içimde birikenler yüzünden mutsuz hissediyorum kendimi. İnsan sadece mutsuzluğu değil, sevinci de paylaşmak istiyor çünkü. Ve ben bunu tanıdığım insanlarla paylaşmak yerine tanımadığım insanlarla paylaşmak istiyorum. Çünkü ne zaman birine güvensem, bir darbe de ondan yedim. Onun için artık kimseye tam anlamıyla güvenmiyorum. Evet bazılarını çok seviyorum, çoğu şeyi paylaşıyorum ama her şeyi değil. Tanımadığım insanlara tanıdıklarımdan daha fazla falan da güvenmiyorum, ama beni tanımamalarının ve onlar için sokaktan geçen herhangi biri kadar değerli olmanın verdiği rahatlık içindeyim. Onun için bu denli açık söylüyorum sözlerimi o kırılır, bu küser diye dert etmiyorum. Ve en önemlisi her şeye rağmen çok iyi dostluklar edindim burada, dünyada türünün son örneği olduğunu düşündüğüm derecede iyi insanlar tanıdım. Yeni hayatlara açtım penceremi; insanların ne kadar iyi olabileceğini de, ne kadar çıkarcı olabileceğini de gördüm.
Peki bir soru daha sorsam kendime "Daha ne kadar yazacağım?" diye. İşte bunun cevabını bilmiyorum belki gün olur bıktığımı sanırım da yazmayı bırakırım ama dayanamam geri döner yeniden yazarım ben. Hayatımda büyük bir olay olmadığı sürece yazarım. Kim bilir belki o kadar uzun yıllar yazarım ki, yazmak için bilgisayarımın yan tarafına bastonumu dayamam gerekir. Olamaz mı, tabii ki olabilir. :]
-Bayanbilen-

4 yorum:

  1. en güzel psikolojik rahatlama yöntemidir zaten yazmak , ki insanlar insanların neler yaşadığını neler hissettiğini bilmeyi seviyor , okudukça öğrendikçe yalnız olmadığını hissediyor .. tek değilim diyor benim gibi diyor .. böyle böyle yalnızlık da aslında ortadan kaldırıyor .. farketmeden yardım etmiş oluyoruz birbirimize ..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Evet burada hiç birimiz birbirimizi tanımıyoruz nasıl insanlar olduğumuzu bilmiyoruz ama yazdıklarımızla hayatı, düşünceleri paylaşıyoruz. Tek olmadığımızı anlayıp yaşadıklarımızın ne kadar doğal şeyler olduğunu fark ediyoruz, güzel şey yazmak. Tabii okumak da öyle.

      Sil
  2. Bence de yazabildiğiniz kadar yazın.
    İyi yazmalar :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler, mutlaka siz de yazın. Yazdığım sürece yazılarınızı da okumak istiyorum. :]

      Sil

Öne Çıkan Yayın

Bob Dylan Nobel ve Peace songs şarkıları hakkında | Yorumcu: Avril Lavigne || Günce 170

Ek: Bob Dylan Nobel Edebiyat ödülünü almaya gitmeyeceğini açıkladı. Bu Jean Paul Sarte'den beri bir ilk Ünlü rock müzik sanatçısı bes...

SİTE HARİTASI

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Copyright

Copyright
Yazarlarımızın her hakkı saklıdır

Yazarlarımızın her hakkı saklıdır

Creative Commons Lisansı
Bayanbilen.. ♥ by BayanBilen.com is licensed under a Creative Commons Attribution-Gayriticari-NoDerivs 3.0 Unported License.
Linkteki çalışma baz alınarak yapılmıştır http://www.bayanbilen.com.
Bu lisansın kapsamı dışındaki izinler http://bayanbilen.com/ adresinde mevcut olabilir.