Search

15 Mayıs 2018 Salı

Eski olduğu kadar yeni bir hikaye

Hem evimin içinde, hem de uzayın tamamındayım ayrıca denizin ortasındayım ve ölü balıklarla birlikte yüzüyorum. Evden çıksam da, evden çıkmayı başaramıyorum. Atmosferde oksijen bitmiş ve ben bir türlü nefes alamıyorum. Aynı çocuksu tavırla hikayeler uyduruyorum. Bir zamanlar düşlerim hala toz pembe ve bebek maviyken, kötü rüya gördüğümde yan odaya seslensem annemin gelip başımı okşadığı zamanlarda kurduğum hayali anımsıyorum kendi kendime. Gidecektim gitmeden önce bilmediğim bir yere ve herkese bir mektup bırakacaktım, ama o kadar herkese ki  karşı apartmanda hiç birlikte oyun oynamadığımız çocuğa bile. Ona mesela arkadaş olsak biz de yakın olabilirmiydik acaba diye hep düşündüğümü, belki günün birinde bizim eve gelip birlikte oyun oynayabiliriz diye aklımdan hep geçirdiğimden bahsedecektim. Böylelikle ben buralarda yokken “Keşke yanına gitseymişim de birlikte oynasaymışız.” diyebilirdi, yalnız oynadığım bütün oyunların bir karşılığı olurdu belki onun pişmanlığı. Ben hiç bilmezdim çünkü gitmiş olacaktım, ama kırgın anılarım huzura kavuşabilirdi böylelikle. Anneme üzülmemesini yazacaktım ondan değil buradaki hayatımdan kaçtığımı söyleyecektim, babama da annemin tavırlarına aldırış etmemesini. Herkese söyleyecek bir şeylerim vardı çünkü her sonucun bir sebebi vardı mutlaka, ve beni buraya sebepler getirmişti. Aradan geçen yıllara rağmen aynı kaçma isteğinden alıkoyamıyorum kendimi, ama bu sefer kimseyi mektubumda suçlamayarak komşu çocuğuna benim onun yanına gitmeyerek yanlış yaptığımı yazarak. Tebessümle okunup, sadece tabessümle hatırlanacak gittiğim yerde daha mutlu olabildiğim bir hayat kurduğuma inanılacak mektuplar yazmak isterim. Muhtemelen kuracağım yeni hayatta aynı yanlışları yapmazdım çünkü, bu sefer bilirdim sebeplerin doğuracağı sonuçları. Ve yine bilirdim ki benden başka kimsenin suçlu olması bir adım öteye taşımayacak beni. Suçlarımla birlikte yaşanmış ve bir çok çocuğunkinden daha çok hayal unsuru bulunan anılarımı yanıma alıyorum. Gitme cesareti gösteremediğimden sadece kendimden giderek, herkesin yanında kalıyorum.  Evin içinde ve dışında, uzayın her zerresindeyim. Ölü balıklarla birlikte yüzmeye devam ediyorum.


Öne Çıkan Yayın

Günce 172 || Adanalı Bey

Bu blog benim için tam da kişiliğimin oturduğu yıllarda ara sıra uğrayıp, çocukça bir üslupla ilk aşkımı anlattığım bir yerdi hep. Biri...

SİTE HARİTASI

Copyright

Copyright
Yazarlarımızın her hakkı saklıdır

Yazarlarımızın her hakkı saklıdır

Creative Commons Lisansı
Bayanbilen.. ♥ by BayanBilen.com is licensed under a Creative Commons Attribution-Gayriticari-NoDerivs 3.0 Unported License.
Linkteki çalışma baz alınarak yapılmıştır http://www.bayanbilen.com.
Bu lisansın kapsamı dışındaki izinler http://bayanbilen.com/ adresinde mevcut olabilir.